18+, PC, PS4, Xbox One

20 maart 2019

Metro Exodus stapt uit de metrotunnels

In het laatste deel van de Metro-trilogie zoekt de serie letterlijk en figuurlijk de ruimte op: na een verwoestende atoomoorlog dachten de overlevenden alleen in de metrotunnels te kunnen leven, mits je de monsters en rivaliserende groepen van het lijf wist te houden. De held Artyom zoekt naar een beter leven op de taiga en toendra van Rusland.

De Oekraïense studio 4A Games weet het perfecte midden te houden tussen de oorspronkelijke corridor shooter en een nieuwe open world setting. Artyom, de held van de vorige twee delen, ontdekt dat het radiocontact met de rest van de wereld kunstmatig wordt verstoord. Samen met zijn vrouw en enkele medestanders gaat hij per stoomtrein op zoek naar een beter bestaan. Onderweg moeten ze zich verdedigen tegen vijandelijke groepen, inclusief religieuze fanatici, kannibalen en slavenhandelaars. De afnemende gezondheidstoestand van Artyoms vrouw noopt tot snel handelen.

4A Games doet twee dingen heel goed. Als eerste wisten de developers de verleiding te weerstaan om alles in hun game te proppen. Recente games als Assassin’s Creed Odyssey en Far Cry 5 zijn zo vol van activiteiten en microsystemen die je als speler moet managen, dat je bijkans erin verdrinkt. Exodus beheerst zichzelf. Ja, Exodus is een open world-game, waarin de speler zijn eigen weg te kiest. Maar omdat er in totaal drie kleinere van die werelden zijn, loop je nooit verloren of verveeld rond. Enkele ondergrondse corridors zorgen voor de zo bekende hectische momenten.

Eén keer kan Exodus zich echter niet inhouden. In een woestijnwereld krijg je de beschikking over een half uit elkaar vallend bestelbusje: onhandig en niet nodig.

Het crafting systeem van Exodus is heerlijk eenvoudig: speur naar chemicaliën en mechanische onderdelen in de toendra, de woestijn, het bos of de gebouwen. Hiermee reinig je je spullen en verbeter je je wapens door infraroodlasers en telescopen te monteren.

Ten tweede is het verhaal van Exodus heel goed. Tussen de missies wisselt lief en leed elkaar af in de microkosmos aan boord van de trein. Al snel ga je affectie voelen voor je teamleden en de enkele overlevenden die je onderweg oppikt uit hun misère. Je ziet ze vechten tegen hun eigen karakter, relaties bloeien op, je zoekt een gitaar voor afleiding, een teddybeer om een klein meisje te troosten, je aait liefdevol je zieke vrouw. De trein heet doeltreffend Aurora, ‘morgenster’, de reis gaat immers naar het Oosten.

religieuze parafernalia

In de vorige delen beperkt de religie zich tot één vage icoon (in Last Light). In Exodus klotsen de iconen, kaarsen, priesters en religieuze parafernalia over je schoenen en er lopen religieuze fanatici rond. Langs de Volga verbiedt vader Silantius zijn volgelingen van de Church of the Water Tsar om elke vorm van technologie te gebruiken. En de Aurora-bemanning treft woudlopers en piraten die zich baseren op de leerstellingen van een soort religieuze leraar. Hij blijkt een hopman te zijn die samen met een groep scouts overvallen werd door de atoombommen. En zo zijn er vele hartverscheurende kleine verhalen te vinden in de game.

Exodus is een dappere stap, die de hele serie verder brengt, zowel qua verhaal als qua spel. Tel daarbij op dat je zo ongeveer de hele game kunt spelen zonder één menselijke vijand te hoeven doden. Bovendien monitort de game, stiekem net als in de vorige twee delen, het handelen van de speler, die daarvoor beloond wordt met het ‘goede’ of het ‘slechte’ einde van de game. En geloof me, dat slechte einde wil je niet zien. Het is vroeg, maar wat mij betreft is Exodus de beste game van 2019, tot nu toe. Een regelrechte aanrader.

Metro Exodus

4A Games, shooter, PS4, xbox one, pc, vanaf 50 euro 18+

Beoordeling: ★★★★✩

Auteur: Frank G. Bosman

Dit artikel is eerder verschenen in het Nederlands Dagblad.