Achtergrond

22 juni 2018

Religie ervaren in games

Games en geloof lijken tegengesteld aan elkaar. Waar geloof staat voor vrede en rust, zijn games juist uiterst activerend en gewelddadig. Gamejournalist Andy Robbertson ontdekt hoe games en religie wel met elkaar verweven kunnen worden, zowel tijdens het gamen als tijdens een kerkdienst.

‘Een anglicaanse kerk vroeg mij om in een dienst te experimenteren met games’, vertelt Andy Robertson. Hij werkt voor onder meer BBC en The Guardian en zit achter YouTube-­kanaal FamilyGamerTV met meer dan 250.000 volgers. ‘Ik koos de rustige games Flower en Journey om tijdens de dienst te spelen. Daarbij werd de besturing doorgegeven in de rijen zodat iedereen even kon spelen.’

Prachtig moment

In de game Journey beleef je een reis waarbij je optrekt met online reisgenoten. Op het moment dat de communie gevierd werd, legde de kerkganger de controller even neer. In het spel gaat het poppetje dan knielen. De toevallige reisgenoot, die niets wist van de kerkdienst, besloot te wachten tot de speler weer verder zou gaan. ‘Dat was een prachtig moment’, herinnert Andy zich. ‘Wie een filmpje in een kerk draait, moet zoiets plannen. Maar games gebeuren op het moment en dus loopt alles gemakkelijk synchroon met elkaar.’ Zou dit ook werken met gewelddadige games? ‘Nou, deze games zijn bewust uitgezocht en nog zetten we soms de muziek wat zachter om de dienst niet te storen’, zegt Robertson.

Het genre games ziet hij wel als een plek waar God gevonden kan worden. ‘Games zie ik als een virtuele ruimte die ons ontvangt en waarin we een soort van ontmoeting met God kunnen hebben. Dit creatieve wonder van de games moet je de ruimte geven om te zijn wat het is.’ Net als bij kunst is daarvoor soms wat begeleiding nodig en daarom schreef hij het boek Exploring spirituality in video games.

Als student theologie had Robertson een voorgevoel dat er meer te vinden is in games. ‘Mensen zijn blij als ze dit onderwerp snel kunnen afwijzen. Zowel bij games als bij geloof, zeggen ze snel: ‘Dit is niet voor mij.’ Terwijl ze betekenis kunnen vinden als ze ervoor open zouden staan.’ Een gevarieerd game-dieet kan onderdeel zijn van een gezonde, actieve fantasie en lifestyle, zo schrijft hij in zijn boek. Een fantastische plek om te leren over onrecht, geloof, vriendschap, verlies en andere onderwerpen.

Games in een religieuze setting zoals een kerkdienstGod vinden

Daarvoor moet wel wat werk verzet worden. Bijvoorbeeld om langs het geweld te kijken wat er aan betekenis te vinden is in de game. ‘Net als we doen bij gewelddadige stukken in de Bijbel.’ Als voorbeeld noemt Andy Robertson de zombie-game The Last of Us. ‘Het lijkt alleen maar zombies schieten, maar in het verhaal wordt de relatie tussen vader en dochter bestudeerd. Lieg je tegen je dochter zodat ze de wereld makkelijker aankan?’

Wel plaatst Robertson de kanttekening dat deze game het verhaal meer tijd zou moeten geven en nu soms toch terugkeert naar geweld om te voorkomen dat de gamer niet afhaakt. ‘Gamemakers zouden hun vak niet alleen moeten uitoefenen met pubers als beoogd publiek. Er is behoefte aan een volwassen manier van genieten van games en praten over games. Het is het waard en ik hoop dat meer mensen ervan kunnen genieten.’

Taming the gaming

Andy heeft zijn ervaringen, samen met een theoretische onderbouwing, in een dun boek gezet voor kerkmensen die zich willen verdiepen in games. Zijn volgende boek Taming the gaming gaat ouders adviseren over hoe ze gamen in de hand kunnen houden. ‘Op dit moment zoek ik ouders die het boek alvast willen bestellen zodat de uitgever bereid is het boek te printen.’

Exploring spirituality in video games. Encountering meaning in digital spaces
Alastair Jones, Andy Robertson, Grove Books